گاز مایع طبیعی یا همان LNG محصولی نسبتا جدید برای صنعت نفت و گاز محسوب می شود که به سرعت رشد کرده و به یکی از صنایع مهم تبدیل شده است که دغدغه استفاده از شیرآلات را با خود یدک کشیده است. یعنی چه؟ یعنی به دلیل شرایط خاص فرایندهای آن، نیازمند شیرآلاتی است که بتواند در این شرایط، کارکرد مناسبی از خود نشان دهد و بتواند عملکرد قابل قبولی ارائه دهد. 

ظهور صنعت گاز مایع طبیعی سبب شد تا تولیدکنندگان متعددی در جهان به تولید شیرآلات مناسب برای شرایط کاری سرد (Cryogenic) روی بیاورند. به همین دلیل، پس از معرفی گاز مایع طبیعی، به مرور شاهد معرفی محصولات جدید متعددی شدیم که برای این صنعت طراحی شده اند.

بعد از همه این صحبت­ها، اصلا گاز مایع طبیعی چیست؟ گاز مایع طبیعی از سرد کردن گاز طبیعی دمای 162 درجه زیر سفر به دست می آید که این کاهش دمای قابل توجه باعث تغییر فاز گاز طبیعی از فاز گازی به فاز مایع می شود. سپس، این گاز مایع شده (چه پارادوکسی 😁) در فشار جو ذخیره سازی می شود. فرایند کاهش دما و تغییر فاز گاز مایع، حجم آن را تا 600 برابر کاهش می دهد و حمل و نقل آن را به نقاط مختلف دنیا تسهیل می کند.

خب، شاید برایتان سوال پیش بیاید که این گاز مایع به چه دردی می خورد؟ اصلا چطور آن را استفاده می کنند؟ همانطور که می دانیم، گاز مایع طبیعی با کپسول های گازی که از گذشته در منازل یا محل کار خود استفاده می کردیم متفاوت است. گاز ذخیره شده در این نوع کپسول ها گاز LPG است که مورد بحث ما نیست. گاز مایع طبیعی پس از آن که به مقصد منتقل شد، مجددا به فاز قبلی خود بازگردانده می شود تا آماده تزریق در خطوط انتقال شود؛ دقیقا مانند گاز شهری که روزانه برای کاربردهای مختلف استفاده می کنیم. گاز مایع طبیعی در بخش های مسکونی، تجاری و صنعتی و برای تولید گرما، پخت و پز، تولید برق و سایر موارد مورد استفاده قرار می گیرد و گستره کاربرد بالایی دارد. همچنین، گاز طبیعی برای سوخت رسانی به وسایل نقلیه سنگین نیز به کار می رود. حال تصور کنید که انتقال این حجم از گاز به بخش های مختلف به حجمی از شیرآلات نیاز دارد. البته، شیرهای خاصی که برای کار در دمای بسیار پایین نیاز است تنها در مرحله انتقال اولیه از اهمیت برخوردار است؛ زیرا زمانی که گاز به درون خطوط لوله انتقال می یابد، شرایط عادی خود در فاز گازی را بازیابی می کند و از حالت مایع درآمده است. 

همان طور که در بالا ذکر شد، فرایند میعان گاز طبیعی جهت تسهیل فرایند ارسال و حمل و نقل آن انجام شد و برای نخستین بار در ژانویه سال 1959 اولین تانکر حمل گاز مایع طبیعی، LNG را از ایالات متحده به انگلستان حمل کرد. این امر سبب شد تا جهان به این باور برسد که می توان گاز طبیعی را به صورت امن به آن سوی اقیانوس ها ارسال کرد. 

در سال 1964، شورای گاز بریتانیا به طور رسمی شروع به واردات گاز مایع طبیعی از الجزایر کرد و بدین ترتیب الجزایر تبدیل به اولین صادر کننده و بریتانیا تبدیل به اولین وارد کننده گاز طبیعی مایع در جهان شدند. پس از این که ایده انتقال گاز مایع طبیعی جواب داد، پلتفرم های متعدد دریایی و ترمینال های صادرات گاز مایع طبیعی در مناطق مختلف دنیا ایجاد شدند. 

اولین صادرات گاز مایع طبیعی از ایالات متحده به آسیا در سال 1969 انجام شد. شروع صادرات گاز مایع سبب شد تا بازار آن در اروپا و آسیا به سرعت رشد کند و تقاضا برای آن افزایش یابد. 

طبیعتا رشد بازار گاز مایع طبیعی در نقاط مختلف دنیا و حجم بالای تراکنش های آن، ولع سیری ناپذیری برای گسترش این صنعت ایجاد کرد. یکی از ذی نفعان اصلی این شرایط، تولیدکنندگان شیرآلات بودند. برای انتقال حجم عظیمی از گاز مایع تعداد بسیار بالایی شیر مورد نیاز بود. به دلیل اینکه تا آن زمان تولید کنندگان شیرآلات لزومی برای تولید شیرهای خاصی که بتوانند در چنان دمای کاری پایینی دوام بیاورند و عملکرد خود را در طی فرایند در حد مطلوب نگهدارند، حس نکرده بودند. 

شیرهایی که برای فرایند میعان و انتقال گاز مایع طبیعی مورد نیاز بودند، لازم بود تا علاوه بر استاندارد API 598 با الزامات BS 6364 که شامل تست شیر با هلیوم در دمای 168 تا 198 درجه سانتیگراد زیر صفر، نیز مطابقت داشته باشند. این عامل به خودی خود، تعداد زیادی از بازیگران صنعت تولید شیرآلات را از میدان به در کرد و زمینه جهت بهره گیری از فرصت برای تولیدکنندگانی که قابلیت تطبیق شیرآلات خود با این استانداردها و الزامات را داشتند فراهم شد. با گذشت چندین سال از این جریانات، دغدغه تداوم حضور در این بازار رو به رشد و اطمینان از تطبیق شیرآلات با این استانداردها، هنوز به عنوان یک چالش بزرگ پیش روی تولید کنندگان شیرآلات قرار دارد.